Szkolnictwo to etap w życiu każdego człowieka, który w gruncie rzeczy jest obowiązkowy, a co za tym idzie nie powinniśmy się przed nim bronić.
Służy ono setkom uczniów na różnych poziomach rozwoju fizycznego i umysłowego, zdobywającym wiadomości i umiejętności z różnych dziedzin nauki i życia praktycznego. Tu pracuje grono nauczycieli o różnych zainteresowaniach naukowych i praktycznych. Mimo tego rozwiązanie problemu jest konieczne i możliwe, gdyż tę społeczność łączy jednolita myśl pedagogiczna. Społeczny punkt odniesienia i "społeczna racjonalność" kształtowania zewnętrznego wyglądu szkoły wymaga znajomości całokształtu życia szkoły i kompleksowego potraktowania problemu. Bardzo istotną rolę odgrywa ideologia przenikająca działalność szkoły, jej program dydaktyczny i wychowawczy, dla którego realizacji trzeba stworzyć dogodne warunki do działania. Tego nie załatwi wspomniany płaski utylitaryzm ani zewnętrzne uatrakcyjnienie przy pomocy nic nie mówiących dekoracji, ani ciasno pojmowany funkcjonalizm, ani szablonowy wystrój wnętrza szkoły. O powodzeniu pracy pedagogicznej decyduje atmosfera współżycia i współdziałania społecznego środowiska szkoły, która odzwierciedla się w jej wyglądzie zewnętrznym.